Komentarze do: Świat jest podzielony w ocenie wzrostu chińskiej potęgi

Autor: Antek

Antek — Fri, 23 Jul 2010 07:50:49 +0000

Tak, Chiny okupują fragment terytorium Indii w tybetańskiej części Kaszmiru i zgłaszają pretensje do stanu Arunachal Pradesh w Północno-wschodnich Indiach (który okupowały przez krótki czas w latach ‘60).
Chiny wspierają liczne partyzantki w Indiach, za to Indie udzielają gościny Dalajlamie.
Granice między oboma państwami są od wielu lat szczelnie zamknięte (co ciekawe, przejście graniczne indyjsko-pakistańskie funkcjonuje).

Autor: Trystero

Trystero — Fri, 23 Jul 2010 06:16:37 +0000

@ etolya

Tak, dla mnie najwiekszy problem ze wzrostem gospodarczym Chin i Indii to zasoby naturalne (w tym srodowisko jako takie). Nie sadze jednak by byla to pierwsza rzecz o jakiej mysla przecietni ludzie.

Autor: etolya

etolya — Thu, 22 Jul 2010 22:27:05 +0000

No właśnie poruszyłeś bardzo ciekawy temat. Mam spore wątpliwości czy rzeczywiście rozwój Chin i innych butolepców ma korzystny wpływ na globalną gospodarkę. Ze względu na ograniczone zasoby wielu surowców i możliwości podażowe np rolnictwa sądzę że rozwój ten będzie polegał na “wyszarpywaniu dobrobytu” zachodowi.
Bodajże w 1993 r. UE wydała białą księgę gdzie stwierdziła że aby wszystkie ludki żyły tak jak Europejczycy potrzeba 10 razy więcej surowców niż jest w stanie zapewnić planeta. I będzie to rodziło spore napięcia między społeczeństwami.
Niestety pomimo poszukiwań nie znalazłem tekstu tej białej księgi

Autor: Trystero

Trystero — Thu, 22 Jul 2010 21:01:36 +0000

@ Veln

Może jakiś wpływ ma to, że niemiecki eksport do Chin stanowi 4,5% całości (import z Chin 8,2% całości), a japoński eksport do Chin 16% i 5% do Hong Kongu (import z Chin 18,9%, z Hong Kongu też pewnie parę procent ale nie jest już wśród największych importerów).

Interesuja hipoteza, do mnie przemawia.

ale być może jest on niwelowany prezentowaniem się tam Chin jako lepszego partnera, wierzącego w multilateralny porządek świata, w przeciwieństwie do hegemonicznych USA.

Tak, to co Europejczycy czy Amerykanie traktuja jako wielki minus (koniec hegemonii Zachodu) dla wiekszosci ludzi z panstw rozwijajacych sie jest wielkim plusem. W koncu Chinczycy to jedni z nich.

@ Maczeta Ockhama

Hm, Pakistan nalezy rozpatrywac w innym kontekscie. Otoz, polityka Pakistanu w 100%, zawsze i wszedzie skoncentrowana jest na Indii. Rosnaca potega Chin jest zagrozeniem dla Indii i dlatego podoba sie Pakistanczykom. Tym bardziej, ze Chiny i Indie maja chyba jakies nierozwiazane spory graniczne jesli sie nie myle.

Autor: Maczeta Ockhama

Maczeta Ockhama — Thu, 22 Jul 2010 19:20:56 +0000

Za znacznie ciekawsze w tym zestawieniu uznaję listę państw, w których entuzjastycznie podchodzi się do wzrostu potęgi militarnej Chin- Pakistan, Kenia i Nigeria- są to akurat państwa z którymi Chiny współpracują mocno i wchodzą w orbitę wpływów Państwa Środka. Myślę, że niedługo taki sondaż przyniesie ciekawe wyniki w Mołdawii- której oczywiście tu nie ma: http://www.libertarian.pl/moldawia-gigantyczna-pozyczka-z-chin-wybory-koalicja
A o długookresowych perspektywach Chin niedawno pisałem u siebie- więc jestem w temacie i myślę, że gwałtowny rozwój przemysłu już się tam zakończył- może z wyjątkiem samochodów na rynek wewnętrzny

Autor: Veln

Veln — Thu, 22 Jul 2010 12:40:46 +0000

To co napiszę to trochę handwaving, ale się podzielę:

“Nie rozumiem, dlaczego Niemcy czy Francuzi są tak sceptycznie nastawieni do chińskiego wzrostu gospodarczego a Japończycy, którzy mają dokładnie te same powody by obawiać się chińskiego rozwoju ekonomicznego (konkurencja na rynkach eksportowych), prezentują otwarcie optymistyczną postawę”

“Niezrozumiałe są także dla mnie obawy Polaków czy Turków przy jednoczesnym entuzjazmie lub życzliwej neutralności respondentów z innych państw wschodzących.”

Strach przed konkurencją, połączony z proamerykańskością/proeuropejskościa. W innych rozwijających się też niby powinien występować strach przed konkurencją, ale być może jest on niwelowany prezentowaniem się tam Chin jako lepszego partnera, wierzącego w multilateralny porządek świata, w przeciwieństwie do hegemonicznych USA.

Autor: Markus

Markus — Thu, 22 Jul 2010 06:38:13 +0000

Liczenie na to, że wzrost potęgi militarnej jednego kraju będzie ograniczać potęgę militarną drugiego jest zgubne. Dokładnie takie samo myślenie było w latach 30 XX w. kiedy pozwolono Hitlerowi i Niemcom na rozrost armii właśnie w celu przeciwstawienia się potędze Związkowi Radzieckiemu. A jak to się skończyło dla Polski i Europy to chyba każdy pamięta z historii.

Autor: Ja

Ja — Wed, 21 Jul 2010 21:21:16 +0000

Myślę, że zdecydowana większość ankietowanych, którzy stwierdzili, że rozwój Chin to “zła rzecz”, powiedziała tak ze względu na gospodarczy nacjonalizm i obawy w stylu “Chińczycy zabiorą nam miejsca pracy i zniszczą naszą gospodarkę”, a nie z powodu rozważań na temat niedemokratycznego sposobu sprawowania władzy przez Pekin, czy negatywnego wpływu chińskiego boomu na środowisko naturalne. Jeśli chodzi o Japończyków, to podejrzewam, że wyciągnęli wnioski z własnej historii. Po II wojnie światowej, gdy Japonia zaczęła szybko się bogacić, ekspansja gospodarcza zastąpiła militarną. Być może Japończycy, którzy obawiają się chińskiego militaryzmu, mają nadzieję, że Chińczycy postąpią podobnie i zajmą się pomnażaniem bogactwa, a nie grożeniem bronią sąsiednim krajom.