W styczniu 2010 opisałem na blogu strategię Kaeppela. Strategia opiera się na fenomenie sezonowości na rynku akcyjnym, czyli na tym, że w pewnych porach roku poszczególne sektory zachowują się relatywnie lepiej od całego rynku. Inwestor w strategii Kaeppela przesuwa inwestycje pomiędzy sektorem technologicznym, naftowo-paliwowym (Energia), gotówką i złotem.

Takie strategie to świetna modyfikacja metod typu kup i trzymaj. Mimo, że nie wymagają stałej obecności na rynku (zawiera się kilka, kilkanaście transakcji rocznie) ani żmudnych i skomplikowanych analiz to wydają się zapewniać przewagę nad szerokim rynkiem. Podobnie zresztą rzecz ma się z prostymi strategiami opartymi o momentum. Warto jeszcze raz podkreślić, że nie są to aktywne strategie inwestycyjne i w związku z tym nie uwalniają inwestora od zmienności rynkowej i znacznych obsunięć kapitału.

Jeden z czytelników bloga, komentujący jako MDHT, w ramach pracy magisterskiej zbadał skuteczność zmodyfikowanej strategii Kaeppela (w sierpniu i październiku zamiast gotówki – inwestycja w złoto) na polskim rynku, w dwóch okresach: październik 2005 – kwiecień 2010 i styczeń 2002 – kwiecień 2007. Poniższa tabela pokazuje rozkład inwestycji w poszczególnych miesiącach.

Otrzymałem dokładne dane dla okresu 2005-2010 i na nim się skupię. Najpierw jednak zwrócę uwagę, że moim zdaniem na polskim rynku nie ma sezonowości ‘wiosennej’ sektora naftowo-paliwowego, która istnieje w USA, i szczerze mówiąc nie przekonuje mnie wykorzystywanie tego sektora. Rzecz jednak w tym, że nie opisuję gotowej strategii inwestycyjnej lecz raczej zachęcam czytelników do zrobienia podobnych testów i znalezienia własnej metody. Inwestycje w Technologie i Energie dokonywane były nie przez indeksy sektorowe lecz przez wybór kilka spółek, z wagami zgodnymi z propozycją Tarczyńskiego. Testy nie obejmują kosztów transakcyjnych!

Zgodnie z wyliczeniami MDHT, średnia miesięczna stopa zwrotu z portfela strategii Kaeppela wyniosła w okresie październik 2005 (data wybrana ze względu na PGNiG) – kwiecień 2010 około 2,5% przy odchyleniu standardowym 6,3%. W tym samym czasie średnia miesięczna zmiana WIG wyniosła 0,75% a odchylenie standardowe 7,8%. Poniższy wykres pokazuje linię kapitału dla strategii Kaeppela i WIG:

Z czterech propozycji inwestycyjnych, wyraźnie lepiej od rynku, czyli WIG, wypadły Technologie (o tym fenomenie obszernie pisałem tutaj) i  Złoto. Energia miała średnią miesięczną stopę zwrotu zaledwie o 0,3 pp. wyższą od WIG a Gotówka spisywała się gorzej od WIG. Największe obsunięcie kapitału w strategii wyniosło 14%. Sharpe Ratio dla strategii Kaeppela był niski i wyniósł 0,27.

W okresie styczeń 2002 – kwiecień 2007 średnia miesięczna stopa zwrotu ze strategii Kaeppela (przy szerszym doborze  spółek do portfela) wyniosła 2,4% przy 2,28% dla WIG (odchylenie standardowe odpowiednio 10,3% i 5,9%). W tym okresie wyraźnie lepsze od WIG  miesięczne stopy zwrotu zanotowała Technologia, o 2,7 pp. Złoto spisywało się minimalnie lepiej od WIG a Gotówka i Energia przegrywały z WIG. Sharpe Ratio na poziomie 0,11.

Jeśli dobrze policzyłem, w całym okresie styczeń 2002 – kwiecień 2010 opisana wyżej strategia Kaeppela osiągała średnie miesięczne stopy zwrotu 2,21% czy tym samym wskaźniku dla WIG na poziomie 1,26%.

Co z tego wynika? W prostych strategiach sezonowych leży spory potencjał do poprawienia wyników metody kup i trzymaj ale strategia Kaeppela wymaga dostosowania do użycia na rynku polskim.

Ukłony dla MDHT, który wykonał całą pracę obliczeniową.