Żeby podnieść płace musisz mieć z czego. Tymczasem administracja publiczna samoczynnie dąży do przerostu zatrudnienia w związku z czym siłą rzeczy pensje muszą być mniejsze. Patrz:

http://www.dziennik.krakow.pl/pl/aktualnosci/kraj/986120-rzad-przegral-kolejna-walke-ze-swoimi-urzednikami.html

“Urzędnik za coś takiego stracił by chociaż stanowisko”

Przeczytałeś w/w linki? Jakie konsekwencje ponieśli ci urzędnicy?

“Cały problem w tym że tak powazne konsekwencje grożą w firmach państwowych”

Nie wiem jakie konsekwencje grożą w Chinach czy USA, ale w polskich urzędach nie grożą żadne, którymi warto byłoby sobie zawracać głowę. Trzymajmy się kraju, gdzie płacimy podatki.

“W urzędzie by to nie przeszło chyba bo tam ekonomista musi mieć papier że skończył ekonomie”

Chyba mocno przeceniasz kompetencje absolwenta polskich uczelni. Duża część problemów z polską legislacją wynika właśnie z tego, że prawo piszą absolwenci prawa, których nie chciały warszawskie kancelarie więc poszli do ministerstw.

“gdzie ta efektywność i skuteczność prywatnej firmy”

Jeśli firma działa to widocznie obserwowane przez Ciebie zmiany nie miały wpływ na efektywność całej firmy lub miały wpływ pozytywny. Jeśli padła, to właśnie zadziałał mechanizm, o którym napisałem.

A jakie poważne kary otrzymali prezesi prywatnych banków które umoczyły miliardy na ostatnim kryzysie?
Urzędnik za coś takiego stracił by chociaż stanowisko, a preze spółki akcyjnej niekoniecznie, no chyba że sam zrezygnuje i sobie mega odprawę wypłaci.
Za przykład powinieneś brać Chiny, tam za poważne “uchybienia” dostaje się kare śmierci. Cały problem w tym że tak powazne konsekwencje grożą w firmach państwowych więc to że wieksze się ponosi w prywatnych to też mit, szczegolnie jak się spojrzy na koree północną

>Jest jeszcze jeden powód czysto praktyczny, dla którego >większość organizacji zarządzanych przez państwo działa >gorzej lub mniej wydajnie – niższe płace w sektorze >publicznym. Siłą rzeczy, urzędnicy są mniej zmotywowani do >pracy i zatrudnia się ludzi o mniejszym doświadczeniu i >umiejętnościach.

No to co za problem podnieść im płace tak aby zarabiali lepiej niż w prywatnych? Skoro tylko to jest problemem to bardzo łatwo go rozwiązać.

>Piszesz, że korporacja niczym się nie różni od urzędu. Otóż >w swojej karierze zawodowej miałem liczne kontakty z >administracją publiczną i obserwacja jej działań od środka >wpędziła mnie niemal w depresję i poczucie beznadziei.

A ja mam za sobą kilkuletni epizod w wielkiej jak na polskie warunki firmie prywatnej – w Tele-fonice, no i takich układów, znajomości (rozdawania stanowisk po rodzinie a następnie rodzina wciąga na inne stanowiska znajomych) to w żadnej innej nie widziałem
W urzędzie by to nie przeszło chyba bo tam ekonomista musi mieć papier że skończył ekonomie, w tej firmie prywatnej wystarczy że jest kolegą córki prezesa i żadne papiery mu potrzebne nie są. Pewnie powiesz że skoro własciciel sobie pozwala na to to jego sprawa – tak, ale gdzie ta efektywność i skuteczność prywatnej firmy?

Tu masz kilka przykładów klasycznej urzędniczej indolencji, która powodowała, że inni ponosili gigantyczne nieraz straty. I co? I nic. Nic im nie zrobisz, nawet zwolnić jest ich trudno. To po co się starać? Spróbuj dla odmiany zrobić coś podobnego w dowolnej firmie, a stracisz pracę za samo zdewastowanie wizerunku publicznego firmy.

http://poznan.gazeta.pl/poznan/1,36037,7830194,Urzednicy_moga_sie_mylic___uznal_poznanski_sad.html
http://www.dziennikpolski24.pl/pl/aktualnosci/kraj/1014683-za-bledy-urzednikow-placimy-wszyscy-jak-zawsze.html
http://katowice.gazeta.pl/katowice/1,35019,7848338,Przez_wspolprace_z_policja_stanal_na_skraju_bankructwa.html
http://rzeszow.gazeta.pl/rzeszow/1,34962,4673480.html

Jest jeszcze jeden powód czysto praktyczny, dla którego większość organizacji zarządzanych przez państwo działa gorzej lub mniej wydajnie – niższe płace w sektorze publicznym. Siłą rzeczy, urzędnicy są mniej zmotywowani do pracy i zatrudnia się ludzi o mniejszym doświadczeniu i umiejętnościach.

Czy administracja nie mogłaby płacić więcej? Otóż niestety nie, bo z upolitycznienia administracji wynika też jej rozrost. Ale pieniędzy do podziału jest tyle samo, więc jest ona więc skazana na nadmiar kadr o kompetencjach niższych niż rynkowe.

Piszesz, że korporacja niczym się nie różni od urzędu. Otóż w swojej karierze zawodowej miałem liczne kontakty z administracją publiczną i obserwacja jej działań od środka wpędziła mnie niemal w depresję i poczucie beznadziei. Minimalne poczucie odpowiedzialności za cokolwiek. Dla odmiany korporacje, które również znam od środka, to dobrze zorganizowane i zarządzane mechanizmy o jasno zdefiniowanej odpowiedzialności. Coś je jak widać różni.

Zgoda, tyle że argument poprzednio był inny a z tym się mogę zgodzić…ale do czasu
przecież Bill Gates nie decydował w swoich firmach o każdym wydanym dolarze?
Robili to za niego jego urzędnicy – dyrektorowie – managerowie
A jeśli oni to czym się różni “urzędnik” zatrudniony w firmie Gatesa od urzędnika zatrudnionego w firmie państwowej?

Czym się różni państwo z firmami państwowymi od koncernu z rozproszonym akcjonariatem i budżetem wielkości małego Państwa?
Niczym, już od dawna niczym.
No może jednym
Zyski z firm państwowych idą do budżetu, zyski z firm prywatnych idą do kieszeni kadry zarządzającej.
A straty jak się okazało są nacjonalizowane i w państwowych i prywatnych

Bill Gates kredytuje ze swoich pieniędzy. Urzędnik – z publicznych lub – co gorsza – z zaciągniętych na kredyt przyszłych pokoleń.

Jeśli prywatna firma uprawia nepotyzm to ryzykuje wyłącznie własne pieniądze. Urzędnik ryzykuje pieniądze publiczne lub – co gorsza – zaciągnięte na kredyt przyszłych pokoleń.

Urzędnik nic nie ryzykuje, zgodnie z obecną wykładnią ma pełne prawo do ich popełniania i generalnie możesz mu naskoczyć.

Osoba zarządzająca spółką działającą według prawa handlowego ryzykuje sporo i możesz ją pozwać w procesie cywilnym.

aha, ale jak firmę przejmie Bill Gates który też ma praktycznie nieograniczone możliwości kredytowania i to w dolarach to już jest dobrze? – argument do kosza moim zdaniem

>2) Upolitycznienie kadr w sektorze publicznym (patrz >karuzele kadrowe po każdych wyborach czy to co zrobił PIS >ze Służbą Cywilną), a czego najlepszym dowodem są spółki >takie jak PKP czy Poczta Polska.

Upolitycznienie jest złe to oczywisty fakt, ale w koncernach prywatnych mamy również nepotyzm i “upolitycznienie” przez określone grupki ludzie dobrze się znające i ze sobą trzymające – argument już nie tak bardzo do kosza jak poprzedni ale moim zdaniem nie widzicie że duże koncerny prywatne podlegają takim samym mechanizmom jak własność państwowa

>3) Większa podatność na naciski polityczne ze strony partii >lub społeczeństwa np. dotyczące polityki kadrowej czy >produkcji. W kryzysie zmiana stanu lub formy zatrudnienia >części pracowników jest jedyną szansą na przeżycie spółki.

Fiat – bez względu na wynik ekonomiczny przenosi produkcję z Tych do Włoch bo politycy zasugerowali – po raz kolejny “prywatna” własność nie ma żadnej przewagi..

Teraz argumenty przeciwko prywatyzacji:
1) Częste przejmowanie konkurencji za niską cenę (chwilowe kłopoty lub łapówki) tylko po to by konkurenta zamknąć
2) Nawet jeśli firma nie zostaje zamknieta to jest traktowana jako kolonia niewolników którzy mają pracowac aż padną – wyciskanie wyniku finansowego, brak inwestycji, bo założenie jest takie że firma działa aż do kompletnego wykorzystanie i zużycia parku maszynowego a później się ją zlikwiduje
3)Prywatyzacja TPSA – Polska sprzedała firme Francji i ogłosiła że zakłąd sprywatyzowano.
4)Wbrew temu co się nam wciska Kapitał posiada narodowość i w razie kłopoów czy kryzysu będzie zamykał swoje kolonie zagraniczne chroniąc miejsca pracy u siebie

Ja mam wrazenie, ze bergen zartowal. Stad ta eksklamacja w jego komentarzu.