Ale rzadko kiedy całą prawdę.

Mialem na mysli te fragmenty kierowane bezposrednio do ukochanej :)

Widziałam w TVNCNBC fragment przesłuchania Blankfeina, który twierdził, że klienci znali ryzyko i bank był “sprzedawcą, a nie powiernikiem”. Głupio. Ten pan powinien odejść przede wszystkim.

Na lotnisku nie sprzedawał, bo mógł nie mieć polis przy sobie, ale prawdopodobnie mógł spotkać kogoś z tego kręgu i nawiązać kontakt, pod przyszły deal by sprzedać kit belgijskim wdowom i sierotom.

@ wszyscy

Coś mi się zdaje, że możemy mieć do czynienia nie tyle z przypadekim uczciwego, emocjonalnego i spolegliwego bankiera/dealera ile cwanego gościa, który wyczuł pismo nosem i zawczasu przygotowywał sobie taki antycypacyjny dupochron, kreśląc obraz człowieka targanego poważnymi wątpliwościami moralnymi, co do prawidłowości takiego działania, jakiego oczekiwała od niego firma, w tryby której wpadł biedaczysko.

To może tłumaczyć fakt wyjścia na światło dzienne takiej korespondencji.

Cenne mysli. Podoba mi sie ta dyskusja.

Jedna uwaga: nie sadze by Tourre rzeczywiscie sprzedawal cos na lotnisku. Tym bardziej wdowom i sierotom. To albo zart albo przenosnia, ktora oznacza jakies fundusze emerytalne lub cos takiego. Powod moze byc prozaiczny: otoz, nie sadze, choc nie jestem ekspertem, by syntetyczne CDO byly w nominalach do przyjecia dla zwyklych indywidualnych inwestorow (poza tymi najbogatszymi z private banking).

@ wszyscy

A nie sadzicie, ze jak na bankiera to Pan Tourre wydaje sie bardzo uczuciowy, emocjonalny, powiedzialbym ‘ckliwy’?

Nawet dyskusja o tym czy to czy był przedstawicielem najwyższego kierownictwa czy też jedynie średnio-wysokiego szczebla, nie jest tu rozstrzygająca. Na pewno jako dyrektor wykonawczy był już wyżej niż niżej, ale jako w dalszym ciągu był chyba bardziej pracownikiem wykonawczym niż zarządzającym sensu stricte.

Wskazują na to choćby jego własne słowa: “Zdołałem sprzedać trochę obligacji opartych na kredytach hipotecznych wdowom i sierotom, na których wpadłem na lotnisku.”.

Przedstawicielowi wysokiego kierownictwa GS, ani innej podobnej firmy, nie przyszłoby nawet do głowy by prowadzić akwizycję na lotnisku. Bo za wysoko mają zadarte nosy, nawet jak zdanie to wypowiedziane było z pewnym przekąsem.

Poziom zarobków nie jest rozstrzygającym argumentem, w tym przypadku, gdyż w GS, zarabia się bardzo dużo i wielkość bonusa zależeć może od indywidualnych osiągów.

O ile pamiętam za 2009 r, GS zamierzał wypłacić prawie 16 miliardów dolarów w bonusach, co dawało by średnio daje ponad 1,5 mln na pracownika. Nieźle, nawet jak na “realizację dzieła bożego”.

Tak na marginesie to ciekaw jestem jaką część podanych zarobków Tourre, przychodów globalnych, stanowiły bonusy ?
W tak stosunkowo młody makler, to otrzymywał sporo kasy, nawet jak na obecne zwariowane czasy.

W tej sprawie najbardziej interesujące jest to, że tak szybko wysinglowano potencjalnego sprawcę “całego zła” i to, że podano do publicznej wiadomości jego prywatną korespondencję, jako dowód.

Nie jest to normalny tryb postępowania w takich sprawach, zazwyczaj firmy idą w zaparte w takich trefnych sytuacjach i bronią swoich ludzi do upadłego, szczególnie im wyższa jest jego pozycja w hierarchii organizacyjnej. A prywatna korespondencja wypływa w ostatnim momencie ze zwyczajowym argumentem, a skąd mogliśmy wiedzieć, ze to taki drań, przecież szanujemy prywatność naszych pracowników i nie kontrolujemy ich osobistej korespondencji.

Nie wykluczam, że w tym przypadku maile te wcześniej mogły wyciec do sieci i nie było już odwrotu, ofiara sama mogła się podłożyć.

A i tak zazwyczaj ryba psuje się od głowy.