Moim zdaniem niska kwota (maksymalnie 9 375), którą można zainwestować w IPO PZU sprawia, że wielu inwestorów nie będzie długo rozważać czy warto zainwestować w PZU a udział w prywatyzacji potraktuje jak ‘inwestycyjną przygodę’. Szczerze mówiąc, nie widzę większego sensu poświęcać kilka dni (co najmniej!) na fundamentalną analizę PZU przy inwestowaniu niewielkiej części portfela. Po drugie, należy pamiętać, że analiza fundamentalna ma wartość w przypadku odpowiednio długiego horyzontu inwestycyjnego a dla inwestora, który zamierza sprzedać akcje w dniu debiutu może być nieprzydatna.

Dla wygody czytelników bloga, zabrałem dostępne wyceny przygotowane przez domy maklerskie (dane za PAP z wyjątkiem pozycji oznaczonych * – te pochodzą z weekendowego Parkietu) by pokazać jak wyceniają PZU rynkowi analitycy:

Średnia z tych wycen to około 334 złote. Maksymalna cena, którą inwestorzy indywidualni (II) będą płacić za akcje PZU to 312,5 zł. Przedział dla inwestorów instytucjonalnych wyniesie 283,5 – 312,5 zł. Cytowani przez PAP analitycy i zarządzający funduszami wskazują na potencjał do kilkunastoprocentowej zwyżki cen akcji PZU na debiucie, który ma się odbyć na WGPW do połowy maja.

Moim zdaniem, inwestorzy biorący udział w ofercie PZU, przede wszystkim ci, którzy zamierzają sprzedawać akcje PZU na pierwszych sesjach po debiucie powinni zwrócić uwagę na rynkowe i ‘polityczne’ czynniki kształtujące popyt na akcje PZU. Do tych pierwszych zaliczy się popyt inwestorów instytucjonalnych, którzy w związku z wejściem PZU do indeksów WIG20 i MSCI po prostu będą musieli mieć tę spółkę w swoich portfelach. Do tych drugich zaliczyłbym kalkulację Skarbu Państwu, który mając przed sobą kolejne prywatyzacje zainteresowany będzie udanym debiutem PZU. Z mojego punktu widzenia, najważniejszym ryzykiem, które trzeba wziąć pod uwagę będzie ewentualne załamanie na szerokim rynku (gwałtowna korekta), które może ‘popsuć’ debiut PZU.

Analitycy DM BOŚ sporządzili interesujący raport dotyczący poprzednich mega-prywatyzacji (Bank Handlowy, KGHM, Pekao, Telekomunikacja Polska, PKN Orlen, PKO, Lotos, PGNiG, Bogdanka i PGE). Pozwolę sobie wkleić zestawienie z tego raportu pokazujące stopy zwrotu dla inwestorów indywidualnych w dniu debiutu, w dniu debiutu po uwzględnieniu redukcji oraz po roku od debiutu:

Za DM BOŚ

Cóż, sprzedając w dniu debiutu na mega-prywatyzacjach nie można było stracić. Średnia stóp zwrotu wyniosła 18,3%, mediana 16,7%. Po uwzględnieniu redukcji (często przekraczających 90%) średnia stóp zwrotu spadała do 3% a mediana do 1,6%. Należy jednak pamiętać, że redukcja w ofercie PZU będzie niewielka.

W dniu debiutu stopa zwrotu z mega-prywatyzacji była zawsze dodatnia i wyższa niż 8% oraz zawsze wyższa niż w stopa zwrotu z WIG. Po uwzględnieniu redukcji odsetek ten (IPO lepsze od WIG) spadnie do 70%. Warto zwrócić uwagę na prawidłowość, którą podkreślają autorzy raportu: stopa zwrotu z mega-prywatyzacji (ośmiu, bez Bogdanki i PGE)  po 12 miesiącach tylko w połowie przypadków pobiła stopę zwrotu z WIG, choć w 7 na 8 przypadków była dodatnia.

Jak widać, dane historyczne wskazują, że udział w prywatyzacji PZU może przynieść rozsądne zyski. Dodatkowym plusem wydaje się niska oczekiwana stopa redukcji. Do udziału w ofercie zachęca też bardzo niski limit inwestycyjny ograniczający ryzyko podejmowane przez inwestorów (zakładając, że nie kupią akcji na wujków i ciotki). Z drugiej strony, wszystkie te czynniki znacząco ograniczają ewentualne zyski.