W prostych systemach można punktować różne faktyczne lub urojone niedoskonałości ale mają one tę zaletę, że są proste. Próby ich udoskonalania przez teoretyków prowadzą do stworzenia fajnych z koncepcyjnego punktu widzenia potworków takich jak właśnie VAT czy nasza dysproporcjonalna ordynacja wyborcza.

Matematyk, który porównuje sales tax i VAT widzi dwa stosunkowo proste układy równań, niewiele się od siebie różniące. I myśli, że dodanie jednej zmiennej nikomu nie zaszkodzi.

Tyle, że urzędnik na podstawie tych prostych równań produkuje algorytm, którego opis z licznymi wyjątkami zajmuje kilkadziesiąt stron, a opisanie każdego wyjątku zajmuje kolejne kilka.

W praktyce sprowadza się to do tego, że w USA możesz rozliczać się na podstawie wyciągu z konta albo podsumowania wpływów, a u nas musisz nie tylko rozliczać każdą transakcję z osobna (różne stawki VAT) ale do tego musisz dowód jej dokonania dostarczyć kontrahentowi w ceremonialny sposób, bo dla niego stanowi on podstawę do odliczenia podatku.

W USA nie ma rozdmuchanego u nas problemu e-faktur, bo nie ma w ogóle problemu faktur a ściślej kosztów fakturowania – w Europie koszt ten jest szacowany na 1,5 euro od sztuki (!). Biorąc ilość faktur jaka jest co miesiąc wystawiana uzyskasz koszt samej tylko ewidencji sprzedaży/zakupu, czyli meta-działania będącego całkowicie jałowym kosztem działalności gospodarczej. A oni mówią, że chcą rozwiązać “problem” z weryfikacją firm w sales tax!

Nie wspominam o miliardowych wyłudzeniach VAT na podstawie stawki zerowej, które są arcydziełem fiskalnego absurdu – na podstawie papierków z pieczątkami wyłudza się rocznie 10 mld euro za nieistniejące dobra i usługi.

Wiesz, to nawet nie jest jakis entuzjazm do opodatkowania konsumpcji, raczej niechec do opodatkowania dochodow, a wiec pracy, polaczona ze swiadomoscia, ze cos opodatkowac trzeba.

O VAT masz tutaj sporo.

Co do Twojego entuzjazmu wobec opodatkowania konsumpcji – nie wiem czy jest on słuszny czy nie i nie mam na ten temat zdania.

Natomiast od 2005 roku, kiedy weszło polskie rozporządzenie o e-fakturach, zgłębiam uważnie konstrukcję tego podatku i uważam, że jeśli w kontekście polityki fiskalnej można użyć określenia “gospodarka rabunkowa” to podatek VAT najlepiej do niego pasuje. Jest to podatek o wysokiej ściągalności i bardzo dużych negatywnych skutkach dla gospodarki.

Jest to podatek niezwykle kosztowny z poborze, zarówno po stronie państwa, jak i podatnika oraz generujący mnóstwo kosztów pobocznych – takich jak koszty księgowe, koszt fakturowania, czy koszt rejestracji sprzedaży. Ministerstwo Finansów pisało o podatku VAT tak (2004):

“Podatek VAT jest podatkiem kosztownym w administrowaniu, przy czym koszty te są stałe względem stawki podatku. To oznacza, że czym niższa stawka tym wyższy jest koszt osiągnięcia jednej złotówki dochodu. Z drugiej jednak strony, wysoka stawka VAT, tak zresztą jak wysoka stawka każdego innego podatku, wiąże się z niekorzystnymi następstwami ekonomicznymi” (http://tiny.pl/hgsc4)

A znasz statystyki niewyplacalnosci kredytow subprime udzielonych w ramach CRA i pozostalych kredytow subprime?

Slepota instytucji kontrolnych nie jest dziwna dla nikogo kto wie co to jest regulatory capture. Glowne zadania kontrolne mial FED, na ktorego czele stal czlowiek deklarujacy sie jako przeciwnik wszelkich regulacji.

Doprawdy, oddaj Komende Glowna Policji ludziom Pruszkowa i Wolomina a potem pisz eseje, ze utrzymywanie Policji nie ma sensu poniewaz nie radzi sobie ze zwalczaniem przestepczosci. Tak mniej wiecej wyglada liberalny argument przeciwko regulacjom w kontekscie kryzysu finansowego.

Rozumiem, ze gospodarki Nowej Zelandii i Australii leza i kwicza od czasu wprowadzenia VAT. Australijska od 2000 roku a nowozelandzka od 1986 roku. Obydwa panstwa sa tez przykladem problemow, do ktorych prowadzi nieograniczony wzrost wydatkow rzadowych.

Moja rada: poczytaj o czyms zanim zaczniesz glosci arbitralne i kontrowersyjne opinie.

Jeśli 25% subprimes pochodziło z CRA to określanie ich wpływu jako marginalnego jest nieuprawnione. Podtrzymuję też tezę, że gdyby pozornie niekontrolowany rozwój sytuacji był takim w istocie, to po pierwsze nie byłoby “dziwnej” ślepoty instytucji kontrolnych, a po drugie nie byłoby tak silnej determinacji dla “ratowania” banków.

http://www.krawczyk.salon24.pl/108879,vat-czyli-jak-rozlozyc-gospodarke-usa

Powtarzasz ziemkiewiczowskie nonsensy. CRA nie byla zadnym rzadowym wekslem gwarantujacym odpowiedzialnosc panstwa za niesciagalne kredyty. Wielokrotnie juz o CRA pisalem i wykazywalem, ze odegrala marginalna role w kryzysie.

Nie puszczono tych bystrzaków tak całkiem samopas, tylko z rządowym wekslem w postaci CRA poniekąd gwarantującym odpowiedzialność państwa za nieściągalne kredyty. Ta “dziwna” ślepota instytucji nadzorujących oraz późniejsze “ratowanie” banków nie byłoby możliwe bez podstaw prawnych oraz autoryzacji politycznej wynikającej zapewne z określonych zobowiązań oraz pełnej świadomości współudziału.

A masz jakies przyklady na to, ze wprowadzenie VAT spowodowalo stagnacje? W ogole, znasz panstwa rozwiniete, ktore niedawno wprowadzily VAT? Wiesz, jakie wyniki gospodarcze osiagaly?