Kolejna porcja linków:

Jedenastoletni syn prezydenta Azerbejdżanu w okresie dwóch tygodni 2010 roku nabył nieruchomości w Dubaju za $44 mln USD. To mniej więcej tyle ile zarobiły prezydent państwa w 193 lata…

Czy to jest sposób na odpowiedzialną politykę gospodarczą? Północnokoreański reżim miał według New York Times rozstrzelać autora nieudanej reformy walutowej.

Możecie pobawić się w rozpoznawanie Pana Pak Nam-gi na tych zdjęciach z gospodarskich wizyt umiłowanego przywódcy KRLD w kolejnych zakładach pracy.

Skoro już jesteśmy przy zdjęciach: bardzo podoba mi się angielski pawilon na szanghajskie Expo 2010. Polski pawilon też jest ładny.

Fantastyczna, interaktywna panorama Paryża.

Wracamy do poważnych rzeczy. Świetny tekst o chińskiej nadwyżce handlowej i rezerwach finansowych. Główna myśl jest taka: nadwyżka na chińskim ROB jest porównywalna z łączną nadwyżką na ROB Japonii, Korei Południowej, Hong Kongu (to chyba nie jest najlepszy wybór), Tajwanu i Singapuru. Tymczasem, Chiny mają siedmiokrotnie więcej mieszkańców niż wspomniane pięć gospodarek co oznacza, że destabilizacyjna dla globalnej gospodarki rola Chin jako eksportera netto jest kilkakrotnie mniej istotna niż rola innych gospodarek regionu. Trudno się z tym argumentem nie zgodzić. Problem jest jednak sposób w jaki Chiny uzyskują tę nadwyżkę.

Praca licencjacka z Harvard Bussines School o załamaniu collateralized debt obligations (CDOs) i jego przyczynach. Bardzo pouczająca empiryczna analiza zjawiska.

Ekonomia świętości – czyli naukowcy z Harvardu przykładają ludzką miarę do procesów kanonizacji i beatyfikacji w Kościele Katolickim.

Jak myśli przestępca finansowy. Fenomenalny wywiad w Planet Money, w amerykańskim radiu publicznym z przestępcą finansowym z lat 80’, który teraz uczy organy ścigania jak wykrywać nieprawidłowości. Pod koniec rozmowy udzielający wywiadu trafia w sedno zwracając uwagę na luźną, przyjazną atmosferę, w której opowiada o swojej przestępczej działalności i pyta dziennikarzy czy tak samo przeprowadzaliby wywiad z tradycyjnym przestępcą. Tymczasem, kryminaliści w białych kołnierzykach często czynią szkody nieporównywalnie większe od sprawców napadów rabunkowych, etc. Traktowani są jednak zupełnie inaczej, dużo łagodniej.

Gdyby ktoś się zastanawiał co czytam w wolnych chwilach: na Trystero.pl entuzjastycznie zrecenzowałem “Atlas chmur” Mitchella.

Wykres dnia: stracona dekada raz jeszcze:

Za The Economist