Komentarze do: Czy w ostatniej dekadzie nie było wielkiego sensu inwestować w Apple?

Autor: magnum

magnum — Sat, 27 Feb 2010 23:32:42 +0000

cytata :) ale mi wyszlo

Autor: magnum

magnum — Sat, 27 Feb 2010 23:32:09 +0000

A propos wysokiego P/E …

zapraszam do analizy spolki, w ktorej pracuje
symbol AVN.L

[z racji posiadanych informacji insiderskich, nie moge mowic o szczegolach]

nasze P/E wynosi dobre kilkaset .., ale nie jestesmy balonem, bo za kilka miesiecy startuje nasz pierwszy satelita, a w polowie 2012 kolejny….

przypominam: liczy sie przyszly P/E.

publikujac informacje w pewnym sensie niszczymy ja. gielda wycenia zgodnie z przewidywanym P/E, a nie tym z raportu finansowego na poprzedni kwartal.

“kupuj plotki, sprzedawaj fakty i nie zapomnij kupic”

dla zbilansowania entuzjastow gieldy, kubel zimnej wody w postaci cytata [nie prezycyjnego] z “contrarian investor”
Inwestujac $1000 w 1911 w IPO IBM mielibysmy dzis 100 mln…., ale w tamtych czasach podobnych firm byly tysiace (teraz nie ma po nich sladu).

Autor: Pashka

Pashka — Fri, 19 Feb 2010 13:16:32 +0000

zdałem; właściwie nie wiem, po co :P

może poproś gospodarza o maila do mnie…to napiszę ci co nieco

Autor: Stasiu

Stasiu — Thu, 18 Feb 2010 22:34:47 +0000

@Pashka
A maklera zdawałeś? Bo ja się właśnie na maklera uczę i otwarty jestem na wszelkie sugestie i ewentualne rady:)
Sorry za off top i z góry dzięki!

Autor: panika2008

panika2008 — Thu, 18 Feb 2010 15:21:30 +0000

A znacie równanie Diraca? To, z którego wychodzi, że przy wysokości bariery potencjału rosnącej do nieskończoności, prawdopodobieństwo tunelowania przez nią elektronu zmierza do 1 (paradoks Kleina)? Modelowanie rzeczywistości, taaaa…

Autor: Pashka

Pashka — Thu, 18 Feb 2010 15:02:08 +0000

Zmianę cen w procesie Browna zakłada model Blacka-Scholesa do wyceny opcji.
No tak, założenia są koszmarne modelu MM – ale wydaje mi się, że np. schemat wyliczenia WACC bierze się właśnie z tego modelu.

Podobnie abstrakcyjne założenia występują w modelu CAPM, SML i wielu innych. Niemniej jednak są one używane – często rozszerza się te podstawowe modele, uchylając kolejne założenia. Jakiś stabilny punkt wyjścia do dalszych rozważań jest niezwykle przydatny..

//To pytanie tak z czystej ciekawości. Uczę się teraz do pierwszego etapu na doradcę inwestycyjnego i na pierwszym etapie ~10 na 120 zadań dotyczy tego modelu.

Autor: _dorota

_dorota — Thu, 18 Feb 2010 14:33:33 +0000

Nie, dziękuję, jednak postoję z boku :)

Autor: panika2008

panika2008 — Thu, 18 Feb 2010 13:56:30 +0000

E tam, po co myśleć, lepiej pakować w opcje na indeks. P*l due dilligence, zostań ninja.

Autor: _dorota

_dorota — Thu, 18 Feb 2010 12:21:04 +0000

@ 13
Trafna uwaga :) Kolejny model o takich założeniach, że nie do zastosowania w praktyce…

Ale temat jest szerszy – może trzeba sie pogodzić z tym, że nie ma jakiegoś jednego, prostego wzoru, który pozwoli policzyć atrakcyjność inwestycyjną spółki, zbyt dużo czynników wchodzi w rachubę.

Biorąc rzecz od “drugiej strony” – oceny ryzyka upadłości – kiedyś ciekawa rzecz wpadła mi w ręce, chyba dosyć znana:
http://www.i-ksiazka.pl/view_book.php?kid=10608

A rebours: zidentyfikowanie, kto może mieć kłopoty pozwala ocenić, kto prawdopodobnie nie będzie ich miał (przynajmniej na razie). Jakiś test na “zdrowie” i atrakcyjność spółki to jest.

Autor: panika2008

panika2008 — Thu, 18 Feb 2010 11:20:52 +0000

@Pashka: chodzi Ci o twierdzenie Modiglianiego-Millera? To, które zakłada zmiany cen aktywów w procesie Browna, efektywny rynek, brak kosztów bankructwa i restrukturyzacji, symetrię informacyjną, brak podatków, istnienie elfów i sprawiedliwość św. Mikołaja w rozdawaniu prezentów?