Analitycy Goldman Sachs opublikowali kolejny raport, z niezwykle cenionej przeze mnie serii ‘prognostic fiction’ i wydali nieoficjalną rekomendację ‘kupuj’ dla Korei Północnej. Jak widać nawet niedostępność wiarygodnych danych statystycznych ani niemożliwe do oszacowania ryzyko polityczne nie powstrzyma analityków GS od wyszukiwania wspaniałych okazji inwestycyjnych dla swoich klientów. Tym niemniej, raport Goldman Sachs, zawiera mnóstwo użytecznych informacji, mało tego, wydaje się spójny i sensowny.

Analitycy Goldman Sachs bardzo wysoko oceniają potencjał zjednoczonej Korei (to kluczowe założenie raportu) i zakładają, że zjednoczona Korea w 2050 roku będzie ósmą gospodarką świata po Chinach, USA, Indii, Brazylii, Rosji, Indonezji i Meksyku. Świat w 2050 roku, ze zjednoczonym Półwyspem Koreańskim  pokazuje poniższy wykres:

Za Goldman Sachs

Według analityków GS w 2050 roku, zjednoczona Korea miałaby w 2050 roku 71 mln mieszkańców, ponad 6 bilionów dolarów produktu krajowego brutto i dochód per capita na poziomie $86 000. Poniższy wykres porównuje hipotetyczne zachowanie PKB zjednoczonej Korei, Francji, Japonii i Niemiec:

Za Goldman Sachs

Analitycy Goldman Sachs zakładają, że Korea zjednoczy się raczej w modelu Chiny – Hong Kong niż w modelu niemieckim. Moim zdaniem to bardzo sensowne założenie biorąc pod uwagę gargantuiczne dysproporcje w dochodach per capita w 2008 roku: dochód per capita w Korei Północnej to zaledwie 5,5% wskaźnika z Korei Południowej.

Nietrudno także nie dostrzec gigantycznego potencjału jakim dysponować będzie połączona Korea, a który wynikać będzie z kilku czynników:

• Korea Północna dysponuje sporymi zasobami surowców naturalnych, których rynkową wartość analitycy GS oceniają na 140 razy tyle co wartość północnokoreańskiego PKB – warto podkreślić, że Korea Południowa praktycznie nie ma surowców naturalnych
• Korea Północna dysponuje sporym zasobem niezwykle taniej (pracownicy zatrudnieni w specjalnym parku przemysłowym w Korei Północnej – Gaesung Industrial Complex – zarabiają około $73 miesięcznie) oraz jak na warunki państw rozwijających się nieźle wykształconej (obowiązkowa edukacja do 16 roku życia) siły roboczej, obdarzonej w dodatku porządną konfucjańską etyką pracy
• Korea Północna posiada dobrą sytuacją demograficzną: wzrost demograficzny i relatywnie młode społeczeństwo
• Korea Północna posiada gigantyczny potencjał wzrostu wynikający z możliwości przestawienia się z gospodarki centralnie planowanej na gospodarkę rynkową oraz zrzucenia z gospodarki brzemienia kompleksu militarnego, który pochłania od 20% do 30% PKB

Podsumowując, zarówno założenia raportu jak i końcowe wnioski brzmią dla mnie sensowne i jeśli dojdzie do zjednoczenia Korei scenariusz zarysowany przez Goldman Sachs może okazać się realny.

W raporcie znajduje się dużo istotnych informacji – część z nich zupełnie przeczy intuicyjnym oczekiwaniom. Na przykład, zgodnie z danymi Banku Korei (południowokoreańskiego) PKB per capita w Korei Północnej wynosi mniej więcej tyle ile w Wietnamie i Indii:

Za Goldman Sachs

Oczywiście PKB per capita dla Korei Północnej ma zerową wartość informacyjną o poziomie życia ludzi w tym państwie (ze względu na rozmiary kompleksu militarnego, ze względu na absurdalną strukturę cen: ‘darmowe’ mieszkania i bardzo drogą żywność oraz ze względu na nierówność dochodową). PKB per capita dobrze natomiast określa potencjał gospodarczy KRLD, zwłaszcza po wprowadzeniu w tym państwie reform rynkowych.

O absurdalności modelu gospodarczego KRLD świadczą cytowane w raporcie anegdotyczne informacje o tym, że obywatele KRLD zaledwie 1% swoich zakupów dokonują w państwowych sklepach, a więc na legalnym rynku. Mniej niż 10% dochodów północnych Koreańczyków pochodzi z oficjalnych pensji – nawet w socjalistycznej Polsce nie osiągnięto tak wielkiego zdegenerowania systemu gospodarczego.

Cały raport Goldman Sachs znajduje się tutaj.