Porcja linków na niedzielę:

Interesujący artykuł o bańce spekulacyjnej na ‘dyplomach szkół prawniczych’ w USA. W okresie 20 lat, od 1989 do 2009, koszt rocznego czesnego w collegach wzrósł o 71% a koszt rocznego czesnego w szkołach prawniczych o 317%.

Washington Post informuje, że około 50% pracowników w USA zatrudnionych jest w firmach, które albo otwarcie (w kontraktach) zakazują rozmów o wynagrodzeniach ze współpracownikami albo mocno zniechęcają do takich zachowań. To o tyle interesujące, że badania wskazują, że informacje o zarobkach innych zatrudnionych przeciętnie działają negatywnie na morale pracowników. Pisałem na blogu o naturalnym eksperymencie z Kalifornii, który pokazał, że pracownicy którzy wiedzą, że zarabiają więcej nie są bardziej zmotywowani do pracy a zatrudnieni, którzy wiedzą, że zarabiają mniej odczuwają niższą satysfakcję z pracy i większą chęć poszukiwania nowej pracy.

Dwa teksty o tym, że problemy z etyką biznesową News Corporation nie zaczynają i nie kończą się na skandalu podsłuchowym w Wielkiej Brytanii. New York Times ujawnia, że News Corporation była w USA oskarżona o włamanie do systemu komputerowego innego firmy (sprawa zakończyła się ugodą, w której News Corporation wypłaciła wysokie odszkodowanie). Felix Salmon kwestionuje dziennikarską uczciwość Wall Street Journal, w którym opublikowano sporo artykułów broniących News Corporation i Ruperta Murdocha.

20 najbardziej zwariowanych pytań na rozmowach kwalifikacyjnych. Zadanie z kulami (Goldman Sachs) jest banalne. Dwa pytania to klasyczne problemy Fermiego. Które pytanie najbardziej Wam się podoba?

Czytaj dalszą część »

Porcja linków na sobotę:

Kolejny udany debiut giełdowy spółki z sektora e-biznes: akcjami Zillow, spółki zarządzającej portalem z ogłoszeniami z rynku nieruchomości handlowano w pierwszy dzień nawet po $60 za akcję – 200% powyżej ceny emisyjnej. Co ciekawe, pierwotne widełki cenowe w ofercie wynosiły $12-$14. W pierwszy dzień cena akcji Zillow, który ma jednoliterowy ticker Z, spadła w okolice $40. Na piątkowym zamknięciu akcje Z kosztowały około $34 co daje spółce około 500 mln USD kapitalizacji. To oznacza wskaźnik cena/sprzedaż na poziomie 13 dla spółki, która od początku istnienia nie zanotowała jeszcze zysku.

Patentowy troll, Nathan Myhrvold, założyciel Intellectual Ventures i były Chief Technology Officer w Microsoft o nadchodzących ‘wojnach patentowych’ w sektorze IT. Paul Kedrosky skomentował tekst Myhrvolda.

David Leonhardt o przekłuciu ‘bańki konsumenckiej’ w USA. Wydatki konsumentów na dyskrecjonalne usługi (usługi nie należące do usług pierwszej potrzeby, a więc restauracje, rozrywka, edukacja, ubezpieczenia) spadły od szczytu w 2007 roku o niemal 7%. W poprzednich recesjach spadek nie przekraczał 3%. Nie odbudowują się także wydatki na dyskrecjonalne dobra konsumpcyjne (samochody, sprzęt AGD, etc).

Analitycy Goldmach Sachs odpowiadają na 10 pytań dotyczących problemów finansowych Włoch.

Interesujące zestawienie przeciętnych emerytur i rent w poszczególnych województwach. Liderem, tu nie ma żadnej niespodzianki, jest województwo Śląskie. Przeciętny emeryt ze Śląska otrzymuje o 40% wyższą emeryturę niż przeciętny emeryt na Podkarpaciu.

Czytaj dalszą część »

Muszę przyznać, że od niemal trzech lat sporą satysfakcję sprawia mi czytanie komentarzy inflacjonistów, którzy siłą swojej wiary wytykają błędy w moich wywodach. Od trzech lat dowodzę, że poddające się obserwacji zjawiska ekonomiczne nie zapowiadają wysokiej inflacji w USA.

Ostatnio natrafiłem na interesującą prezentację (via Zero Hedge) Davida Rosenberga z kwietniowej Strategic Investment Conference, która zgrabnie podsumowuje najważniejsze myśli dotyczące inflacji.

Zacznijmy od perspektywy historycznej, czyli tego jak ostatnie zmiany inflacji konsumenckiej wyglądają na tle wykresu tego wskaźnika z drugiej połowy XX wieku.

Za David Rosenberg

Rosenberg zwraca także uwagę, że oczekiwania inflacyjne konsumentów mogą pretendować do miana antywskaźnika jeśli chodzi o ich użyteczność w prognozowaniu przyszłej inflacji.

Za David Rosenberg

Jednym z kluczowych wykresów w prezentacji Rosenberga jest wykres pokazujący bliski związek pomiędzy trwałymi procesami inflacyjnymi a wzrostem wynagrodzeń. Rosenberg przekonuje, że bez inflacji wynagrodzeń nie będzie wysokiej inflacji w USA:

Czytaj dalszą część »

Joel Greenblatt to autor The Little Book That Beats the Market i współzałożyciel Value Investors Club, o którym pisałem w marcu. Steve Forbes przeprowadził niedawno interesujący wywiad z Greenblattem.

Greenblatt poruszył kilka kwestii, które moim zdaniem warto przypomnieć. Po pierwsze zwrócił uwagę na czynniki istotnie utrudniające indywidualnym inwestorom osiąganie stóp zwrotu wyższych od rynku przez inwestowanie w tradycyjne fundusze.

Należy zacząć od tego, że pomiędzy 2/3 a 3/4 (to zależy od poszczególnych badań – Greenblatt podaje wartość 70%) managerów przegrywa z indeksami. Ktoś mógłby pomyśleć, że wystarczy zatem znaleźć tych zarządzających, którzy należą do pokonujących benchmarki 30%. Moim zdaniem, łatwiej jest już wybrać ‘wygrywające’ spółki niż ‘wygrywających’ zarządzających. Dlaczego? Praktycznie nie ma wskaźników charakteryzujących ‘wygrywających’ zarządzających. Istnieją strategie kwantytatywne, oparte o wycenę lub efekt momentum, które pozwalają pobić rynek. Nie słyszałem natomiast o takich strategiach umożliwiających skuteczne inwestowanie w aktywnie zarządzane fundusze.

Greenblatt zwraca uwagę na jeszcze jeden szczegół. Po pierwsze nie ma korelacji pomiędzy wynikami zarządzających w ostatnich 1,3,5 latach a wynikami, które osiągną w kolejnych okresach. Po drugie, jeśli stworzy się ranking zarządzających w zależności od wyników w ostatniej dekadzie to okaże się, że wśród 25% najlepszych managerów:

• 97% spędziło przynajmniej 3 lata w dolnej połowie rankingu
• 79% spędziło przynajmniej 3 lata w dolnych 25% rankingu
• 47% spędziło przynajmniej 3 lata w dolnych 10% rankingu

Czytaj dalszą część »

Ocenianie rynku przez pryzmat indeksów może być złudne. Dzieje się tak z kilku powodów:

• rewizje w indeksach wypaczają wyniki (w dół oczywiście)
• indeksy są ważone kapitalizacją a więc ich zachowanie jest determinowane przez duże spółki
• indeksy zamazują specyfikę rozkładu stóp zwrotu na rynku kapitałowym

Gdy wczoraj oglądałem indeksy wybranych spółek zwróciłem uwagę, że wiele z nich znajduje się na poziomach (lub poniżej) z dołka bessy w 2009. Wieczorem kompleksowo zbadałem to zagadnienie i okazało się, że z około 355 spółek z bazy Stooq (uwzględnia PP, splity i dywidendy), które były notowane 17 lutego 2009 roku (WIG zanotował minimum bessy w ten dzień) i 15 lipca 2011 roku około 20% walorów znajduje się poniżej poziomów notowanych w dołku bessy szerokiego indeksu.

Poniżej 20 spółek o najgorszych stopach zwrotu:

W okresie dwóch lat i pięciu miesięcy od dna bessy, WIG zyskał 125%. Przeciętna stopa zwrotu 356 spółek wyniosła 116% a mediana stóp zwrotu 63%. Wynik lepszy od WIG zanotowała co trzecia spółka (32%).

Poniżej 20 spółek o najwyższych stopach zwrotu:

Czytaj dalszą część »

W większości sklepów trwają letnie wyprzedaże. Pomimo, że obniżki nie są tak wysokie jak w innych państwach europejskich, to Polacy bardzo chętnie korzystają z możliwości zakupów po okazyjnej cenie. Jest to bowiem świetna okazja na “upolowanie” czegoś, na co normalnie nas nie stać lub na uzupełnienie letniej garderoby np. przed wakacyjnym wyjazdem.

Czytaj dalszą część »

Grzegorz Hajdarowicz stał się popularnym biznesmenem gdy kontrolowana przez niego firma zakupiła kontrolny pakiet w wydającej Rzeczpospolitą spółce Presspublica.

Niedawno trafiłem na wywiad z Hajdarowiczem, w którym przekonuje, że sektor mediów to zaledwie niewielka część jego działalności inwestycyjnej. Inwestycje medialne zajmują Hajdarowiczowi 20%-30% czasu. We wspomnianym wywiadzie znajduje się fascynujący fragment, który po pierwsze ustanawia nowe standardy relacji inwestorskich a po drugie bardzo wiele informuje do stosunku Hajdarowicza do rynku kapitałowego.

Cytuję: Inwestycje medialne nie zajmą mi więcej niż 20-30 proc. mojego czasu, mam inne rzeczy. Niech Pan nie patrzy na wartość giełdową moich firm, którą między sobą handlują jacyś troglodyci i spekulanci. Trzeba patrzeć na faktyczną wartość, na ich aktywa, a to są setki milionów złotych! Poza tym większość mojego majątku jest poza giełdą.

To nie pierwszy raz gdy Hajdarowicz obraża akcjonariuszy swoich spółek. Pod koniec czerwca Hajdarowicz powiedział dziennikarzowi Parkietu: Ale proszę przeanalizować, jaki procent na walnych zgromadzeniach stanowią nasze akcje i akcje rozsądnych udziałowców, a jakie reszty? Jak możemy dyskutować z kimś, kto kupił kilka walorów i po prostu warcholi? Trzeba mieć wiele złej woli, by nie dostrzegać ruchów, jakie wykonujemy, by podnieść wartość firm, budując ich fundamenty, a nie grając na kursach.

O ‘warcholeniu na portalach internetowych’ Hajdarowicz wspomniał też w wywiadzie dla TVN CNBC. W wywiadzie Hajdarowicz wspomina też o troglodytach i durnych głąbach, które nie rozumieją to co piszą oraz o oszołomach o twarzach nieskażonych inteligencją. Przedsiębiorca zamierza nawet podjąć kroki prawne przeciwko niektórym z wymienionych osób.

Czytaj dalszą część »

Obserwatorzy rynku nieruchomości zdają sobie sprawę, że niektórzy sprzedawcy skłonni są wystawiać nieruchomości po cenie zbliżonej do ich wartości rynkowej a inni sprzedający oczekują ceny o kilka, kilkanaście czy kilkadziesiąt procent powyżej aktualnej ceny rynkowej.

Na przykład analiza ponad 1 mln ogłoszeń na stronach Zillow pokazała, że domy kupione przed 2005 rokiem są wystawione około 10% powyżej wartości rynkowej, domy kupione w okolicach szczytu cenowego (2005-2007) około 6,5% powyżej wartości rynkowej. Jednak nieruchomości zakupione po 2007 roku wystawione są po cenie znacznie przekraczającej wartość rynkową. Dywergencja ta osiąga 22,7% dla nieruchomości kupionych w 2009 roku.

Główny ekonomista Zillow, Stan Humphries, zauważył, że istnieje pewien związek pomiędzy tym jak istotna przy ustalaniu ceny ofertowej nieruchomości jest dla sprzedającego cena, po której kupił nieruchomość a tym jak daleko cena ofertowa odbiega od wartości rynkowej nieruchomości. Tylko 4% sprzedawców, którzy kupili nieruchomość przed 2002 rokiem uznaje cenę nabycia nieruchomości za główny czynnik determinujący cenę wystawionej na sprzedaż nieruchomości. Ten sam wskaźnik dla sprzedających, którzy nabyli nieruchomość po 2006 roku wynosi 17%. Wydaje się oczywiste, że im krótszy czas pomiędzy nabyciem nieruchomości a jej sprzedażą tym częściej cena nabycia służyć będzie jako kotwica przy ustalaniu ceny sprzedaży. Kotwiczenie jest popularnym błędem poznawczym popełnianym w inwestowaniu.

Czytaj dalszą część »

Porcja linków na niedzielę:

Tim Harford wygłosił niedawno bardzo inspirujący wykład o tym jakie straty przynosi ludzkości i poszczególnym osobom ‘kompleks Boga’. Harford zwraca uwagę na korzyści z posługiwania się mechanizmem planowanych ‘prób i błędów’ przy szukaniu optymalnych rozwiązań. Warto obejrzeć:

Bespoke przypomniał jak słabo w ostatnim czasie spisywały się główne europejskie indeksy giełdowe.

Interesujące dane statystyczne dotyczące raportów giełdowych amerykańskich spółek. Okazuje się, że są firmy masowo produkujące raporty i firmy bardzo powściągliwe w komunikacji z rynkiem. Takie badania to interesujący temat na pracę licencjacką/magisterską.

Nie miałem pojęcia, że zarządzanie marką Kubuś Puchatek jest tak trudne. Stawka jest spora: w ostatnich 5 latach sprzedaż gadżetów związanych z Kubusiem Puchatkiem przekroczyła 5,5 mld USD. Interesujący tekst w New York Times, że Kubuś Puchatek nie pozwala się Disneyowi zmodernizować według opracowanego dla innych bajek schematu.

Marathon Oil był prekursorem. Teraz jego drogą podąża ConocoPhillips. Czy era pionowo zintegrowanych korporacji naftowych dobiega końca? Coraz więcej analityków dostrzega korzyści z podziału na upstream (E&P – eksploracja i produkcja) i downstream (przetwórstwo i dystrybucja produktów rafinacji). Przykład Marathon Oil jest zachęcający. W kilka tygodni po podziale kapitalizacja dwóch powstałych firm o 60% przekracza kapitalizację zintegrowanego Marathon Oil.

Czytaj dalszą część »

Porcja linków na sobotę:

Pięć mitów o limicie zadłużenia w USA. W czasie dwóch kadencji Busha, limit zadłużenia podnoszono 5 razy. Republikański lider Izby Reprezentantów, republikański lider większości w Izbie Reprezentantów i republikański lider mniejszości w Senacie, Boehner, Cantor i McConnell za każdym razem głosowali za podniesieniem limitu zadłużenia. Wiecie kto w czasie jednej z debat (w 2006 roku) był gorącym przeciwnikiem zwiększenia limitu zadłużenia? Senator Barack Obama.

Interesująca interaktywna prezentacja National Geographic przedstawiająca życie 7 mld ludzie podzielonych na cztery grupy dochodowe. Poniżej jeden z czterech slajdów:

The Guardian zastanawia się czy skandal ‘podsłuchowy’ w UK będzie punktem zwrotnym w historii medialnego imperium Ruperta Murdocha. Cóż, jeśli FBI znajdzie jakieś dowody w sprawie podsłuchiwania przez amerykańską część News Corporation rodzin ofiar zamachu z 11 września to Murdoch będzie skończony. W przeciwnym razie, budowane przez lata wpływy powinny uchronić News Corporation przed dalszymi konsekwencjami w innych państwach niż Wielka Brytania.

Fascynujący tekst o ‘wklejaniu’ do ponownie emitowanych w telewizji seriali i filmów aktualnych reklam. Bohaterowie serialu z 2006 roku przechodzą obok plakatu reklamowego filmu z 2011 roku. To już rzeczywistość.

Kolejna wspaniała idea z liberalnego raju – Singapuru. Rząd Singapuru przeznaczył w ostatnich latach spore środki na rozwój publicznej komunikacji (to naturalne zachowanie rządu państw z drugiego miejsca rankingu wolności gospodarczej). Teraz organizuje loterię mającą zachęcić mieszkańców Singapuru do korzystania z komunikacji publicznej, w tym do korzystania w wybranym przez rząd czasie – poza szczytem. Za każdą podróż publiczną komunikacją Singapurczycy otrzymają los na loterię (trzy losy za podróż poza szczytem). Losowanie nagród będzie się odbywać co tydzień. To kolejne zastosowanie, tego co ekonomia behawioralna odkryła o podejściu ludzi do loterii w ‘miękkiej inżynierii społecznej’. Pisałem już o tym, że obligacje loteryjne mogą zachęcić ludzi do oszczędzania.

Czytaj dalszą część »