Czytam sobie dla zmotywowania się i po części dla rozrywki pewną książkę. Akurat nie jest to typowa książka o budowaniu dochodu pasywnego, niemniej jednak autor usiłuje na przykładzie finansowym pokazać mi, dlaczego warto pracować o godzinę dziennie więcej.

Przykład wygląda mniej więcej tak, że mam dziennie pracować o godzinę więcej i jeśli w zamian za tę pracę będę zarabiał tylko o 100 PLN więcej to inwestując tę stówę na 10% po 10 latach uzyskam ileśtam. Sama kwota jest mniej istotna, zarówno ta, którą inwestuję, jak i ta która ma byc owocem inwestycji.

Zwraca moją uwagę co innego. Jak wielu autorów, tak i ten jeden, którego mam na myśli, pisze, że można uzyskać bez ryzyka 10 – 15% stopy zwrotu ze swoich inwestycji.

Nie chcę narzekać, ale już trochę irytuje mnie czytanie po raz kolejny, jakie to łatwe i przede wszystkim bezpieczne jest uzyskanie piętnastoprocentowej stopy zwrotu. Nie denerwowałbym się jeszcze tak bardzo w przypadku innych autorów, którzy coś tam wiedzą na temat inwestowania i w mniej lub bardziej słuszny sposób dowodzą, jak to bez ryzyka mam osiągnąc te 15%.

Jednak w książce obecnie przeze mnie przerabianej stoi takie coś:

“…lokujesz w najbezpieczniejszym (podkreślenie własne) funduszu, jaki funkcjonuje na rynku. Taki fundusz wypracowuje ok. 15% zysku rocznie…“

Kurcze, to ja chyba jednak kiepski jestem z inwestowania, a o funduszach to już zupełnie nic nie wiem…

Najbezpieczniejszy fundusz, to ja rozumiem jako fundusz inwestujący w bony emitowane przez Skarb Państwa.  No dobra, wchodzę na bankiera, żeby zobaczyć, jak wyglądają oprocentowania bonów skarbowych, bo może rzeczywiście, niepotrzebnie się męczę w walce o każdy procent, a bez ryzyka mogę trzepać taką kasę.

Ale nie, bankier podpowiada, że od pięciu lat Polska nie płaciła więcej jak 7% za roczną pożyczkę w postaci bonu.

Dobra, dość narzekania, nie o to chodziło.

Chodzi mi o to, że bardzo często autorzy zbytnio naciągają rzeczywistość. Przykład chociażby książek z serii “Bogaty Ojciec” – wszystkie napisane przez Kiyosakiego książki z tej serii są pełne przykładów, jak to nasz zdolny Robert osiągnął setki procent na dowolnej inwestycji.

Z tej serii jednak są też książki innych autorów, być może któryś z Czytelników, miał przyjemność czytać “ABC inwestowania w nieruchomości” – akurat autor tej książki przytacza przykład, jak inwestując w cały budynek z kilkudziesięcioma mieszkaniami chce osiągnąć roczny zysk z wynajmu w wysokości 4 000 USD (przy zaangażowanym kapitale idącym w miliony zielonych), niestety nie uściśla, czy te 4 patyki na jednym mieszkaniu, czy na całości. Nie to jest ważne, ważne jest, że książka jako jedna z nielicznych mówi wprost, gdzie można sobie włożyć te historie o bezryzykownych kilkunastu (-set, tysiącach) procent.

Oczywiście wszystkie te wyniki są możliwe, ale zazwyczaj jedynie wtedy jak jest sprzyjająca koniunktura. A to oznacza, że koniunktura może się kiedyś skończyć, co już samo w sobie niesie ryzyko, zwłaszcza dla świeżego inwestora.

Ogólnie w całym swoim życiu przeczytałem trzy, góra pięć książek traktujących o niezależności finansowej, które stawiały sprawę jasno. A ogólnie czytam na prawdę dużo, także w dziedzinie finansów osobistych i szeroko rozumianej ekonomii. W tej małej grupie była tylko jedna książka, która pisała, że osiągnięcie co roku, bez względu na koniunkturę 10 – 15% jest możliwe i w dodatku prezentowała sposób, jak to osiągnąć.

Żeby być wobec Ciebie fair dodam, że jeszcze nie sprawdzałem strategii inwestowania prezentowanej w tej jednej książce, a jedynie wydaje mi się ona (strategia) niezbyt ryzykowna i tak zyskowna, jak opisuje autor. I dlatego, że tylko wydaje mi się bezpieczna i zyskowna – nie napiszę, jaka to książka.

Wracając do tematu – fajnie jest się zmotywować do inwestycji historiami, jak to ktoś się szybko wzbogacił na tym czy tamtym. Jednak, żeby uniknąć rozczarowania tym, że Tobie tak gładko i zyskownie nie idzie, po lekturze najpierw ochłoń i przemyśl, na ile jest możliwe uzyskanie rok w rok tak wysokiej stopy zwrotu, jak pisze autor. A jak już stwierdzisz, że jest to prawdopodobne, to jeszcze sprawdź, dane historyczne są w necie przecież dostępne. I pamiętaj – żadna książka nie zastąpi własnego myślenia.

Pozdrawiam.