Komentarze do: Uśrednianie – gdzie kryje się haczyk?

Autor: Leszek Maruszczyk

Leszek Maruszczyk — Tue, 09 Feb 2010 06:51:23 +0000

@ Tomek: Czekamy wszyscy zatem na twoją metodę :)

Autor: Tomek

Tomek — Mon, 08 Feb 2010 21:39:36 +0000

Jeśli rynki są efektywne to usrednianie nie daje zadnej korzyści, jesli sa nieefektywne to watpie, żeby tak prosta metoda mogła te nieefektywności wykorzystać.

Lepiej by autorzy pomyśleli co wypisują

Autor: Leszek Maruszczyk

Leszek Maruszczyk — Mon, 08 Feb 2010 16:09:15 +0000

@Adam no tak, w takiej sytuacji jak opisujesz to rzeczywiście ma sens i jest lepsze niż ślepe trzymanie się jednego funduszu. Tym bardziej, że początkujący inwestor może wybrać akurat ten najgorszy…
A na pogawędkę przy drinku to jeszcze przyjdzie czas :)

Autor: Adam

Adam — Mon, 08 Feb 2010 15:53:37 +0000

Gwoli wyjaśnienia: miałem na myśli sytuację, w której ktoś ma do dyspozycji np 100-200 pln miesięcznie nadwyżki, którą Ciężko jakoś sensownie podzielić na różne instrumenty i wskazuję rozwiązanie jako potencjalną drogę na zbudowanie minimalnego kapitału, z którym można będzie zacząć coś sensownego robić. Po roku będzie z tego prawdopodobnie już coś ok 2k, co teoretycznie może pozwolić na jakieś pierwsze zbilansowanie portfela. Tyle, że kosztem opłat i prowizji. Ale od czegoś trzeba zacząć… Bynajmniej nie postrzegam takiej strategii jako optymalnej ani długoterminowej. Zresztą żadna strategia nie daje nam pewności kupowania w dołkach i sprzedaży na górkach, gdybyśmy ją znali pewnie dyskutowalibyśmy ją dzisiaj przy drinkach z parasolką pod palmą z widokiem na błękitną lagunę – zamień ostatni opis na własne wyobrażenie raju :)

Autor: Paweł Kata

Paweł Kata — Mon, 08 Feb 2010 14:47:26 +0000

Leszku, o portfelu Swensena przeczytałem w książce Ramita Sethi “I Will Teach You To Be Rich”, ale w tym (http://seekingalpha.com/article/146731-david-swensen-changes-his-portfolio-allocations) artykule jest o nim o napisane.

Autor: Leszek Maruszczyk

Leszek Maruszczyk — Mon, 08 Feb 2010 12:26:30 +0000

@ Paweł: Własnie coś takiego miałem na myśli pisząc, żeby nie wkładać kasy w jeden fundusz. Możesz coś więcej napisać na temat tego portfela Swensena? Znalazłem coś w sieci, ale nie wiem, czy to co powinienem.
Jeśli chodzi o subskrypcję komentów – już napisałem do szefostwa, ja niestety nie mam takiej władzy. Pozostaje teraz czekać.

@ Adam: oczywiście jest jakimś wyjściem kupowanie różnych walorów w różnych datach, tylko jest niebezpieczeństwo, że akurat będziesz kupował drogie w danym momencie papiery, no i przy 10 latach takiej strategii to delikatnie mówiąc możesz mieć nieporządek w portfelu. Oczywiście nie skreśla to takiej strategii.

Autor: Adam

Adam — Mon, 08 Feb 2010 11:24:09 +0000

Uśrednianie ma szczególne zalety dla osób, które dopiero zaczynają budować kapitał. Jeżeli wkładamy te środki w instrumenty, które nie dają natychmiastowej dostępności w przeciwieństwie do np. rachunku oszczędnościowego, to zwiększamy szansę na zbudowanie tegoż kapitału, oczywiście uśrednianie nie wyklucza możliwości dywersyfikacji, nawet jeśli ktoś zaczyna i ma małe comiesięczne środki, to może sobie dywersyfikować portfel przez kupowanie różnych walorów np. co któryś okres.

Autor: Paweł Kata

Paweł Kata — Mon, 08 Feb 2010 11:03:50 +0000

PS. Mały offtop. Leszku, przydałaby się możliwość subskrypcji mailowej do komentarzy (powiadamianie o odpowiedzi). Bez tego trudno śledzić dyskusję.

Autor: Paweł Kata

Paweł Kata — Mon, 08 Feb 2010 11:01:25 +0000

Świetny wniosek: uśrednianie ceny nabycia sposobem na ograniczenie ryzyka.

Uważam jednak, że jako strategia inwestycyjna jest całkiem ok, pod warunkiem rozsądnej implementacji.

Przykładowo: połącz uśrednianie ceny nabycia z dywersyfikacją na różne światowe rynki (rodzimy, te ogromne i te rozwijające się, naturalnie w odpowiednich proporcjach) oraz dywersyfikuj na rynku rodzimym po sektorach, podeprzyj się inwestycją w złoto i obligacje lub lokaty, raz na rok bilansuj portfel i w dłuższym terminie powinno być okej.

Sugeruję zrobienie sobie portfela a’la ten Swensena, choć oczywiście niekoniecznie jota w jotę według jego proporcji.