Finansowa niezależność, fajna rzecz. Wielu chciałoby mieć ten problem, że co rano musieliby się zastanawiać, czym dzisiaj wypełnić sobie dzień. Ja także podejmuję w tym kierunku pewne kroki, ale mam świadomość, że wraz z ich postawieniem podjąłem pewne ryzyko i moja finansowa wolność może nigdy nie dojść do skutku. Póki co, jak 90% rodaków w wieku produkcyjnym, codziennie chodzę do pracy żeby coś tam zarobić. Zresztą często już nawet Ci, którzy mogliby żyć ze swoich inwestycji, np. posiadający własną firmę biznesmeni i tak dziennie chodzą do pracy, choćby po to, żeby zarabiać forsę, którą przeznaczą na dalsze inwestycje.

Jakie koszty dla Nas, pracowników niesie praca?

Źródło: koscierzyna.gda.pl

Mało kto się zastanawia, co poświęca w zamian za wypłatę. Wypisać można tutaj wiele rzeczy, jedni tracą siły fizyczne, na przykład zasuwając na budowie, czy w jakimś produkcyjnym zakładzie. Praca innych osób może wymagać poświęcenia swoich nerwów, bo na przykład polega na podejmowaniu decyzji w stresowych warunkach, albo towarzyszy jej odpowiedzialność za podległych pracowników (to dlatego im wyżej w firmowej hierarchii, tym lepsze zarobki). Lista rzeczy, które poświęcamy pracując, może być na prawdę długa, a w dodatku dla każdej osoby inna.

Jest jednak wspólny element, który poświęcają wszyscy, oczywiście tym elementem jest czas. Siedząc w pracy tracimy czas, którego tak na prawdę już nigdy nie odzyskamy. Być może dlatego tak intensywnie poszukuje się sposobów na całkowitą automatyzację każdej gałęzi gospodarki. W pełni automatyczna linia produkcyjna absorbuje czasowo w stopniu minimalnym, oczywiście są też inne pozytywne jej strony. Linia produkcyjna chociażby nie ma ograniczonego wymiaru czasu pracy, nie bierze urlopów, nie strajkuje i nie zakłada związków zawodowych.

O ile nad utraconym czasem niekiedy się zastanawiamy (najczęściej jak zbliża się “fajrant”), o tyle prawie nikt nie bierze pod uwagę innego kosztu pracy, który może mieć miejsce na każdym stanowisku pracy, chociaż pracując rozsądnie można go uniknąć.

Tym kosztem może, ale nie musi być utrata zdrowia. Utrata zdrowia może nastąpić z kolei w dwóch przypadkach: nagle, kiedy jako pracownik ulegniesz wypadkowi przy pracy, albo niepostrzeżenie może postępować latami, by po ich upływie ujawnić się w postaci choroby zawodowej.

Ugryźmy temat z innej strony.

Zastanów się, dlaczego w każdej firmie, każda osoba zarabia inaczej? Oczywiście liczy się wartość człowieka dla firmy, czyli jego wykształcenie i umiejętności, przede wszystkim umiejętność optymalnego wykorzystania tego wykształcenia. Czas też ma w tej układance swoje miejsce. Ktoś pracujący “tylko” 8 godzin dziennie i ani minuty więcej, zarabia ile zarabia. Ktoś zarabiający więcej, na stanowisku kierowniczym, nawet w świetle zapisów Kodeksu Pracy, może spokojnie przekroczyć dziennie 8h pracy, jeśli dobro firmy tego wymaga.

Ostatni czynnik określiłbym znajomo:

Wyższa premia za większe ryzyko.

Jakie ryzyko? Ryzyko wypadku, utraty zdrowia, czy nawet życia. Niestety, nie każdy zawód wiąże się z takim samym ryzykiem. Pani w okienku na poczcie na pewno ryzykuje mniej, niż jej firmowy kolega listonosz (nie wiem akurat jak w tej branży kształtują się zarobki). Często też wkurzamy się, że pewne branże od lat zarabiają powyżej średniej, a jeszcze mają czelność strajkować, żądając więcej.

Dzisiaj znalazłem sobie taki ciekawy wykresik:

Źródło: ciop.pl

Nie wydaje Ci się, że pierwsze miejsca zajmują branże powszechnie uważane za “dobrze płatne”? Tylko, że pieniądze to jedna strona tego medalu, druga znajduje się na wykresie. Zastanawiam się, jak wyglądałby wykres płatności za jedną jednostkę podjętego ryzyka? Coś jak stosunek zysku do ryzyka na giełdzie, przy spekulowaniu. Można by wtedy wyliczyć, w której branży tak na prawdę opłaca się pracować.

Pozdrawiam.