Czy aby wszystkie możliwości inwestycyjne, mające w nazwie słowo “nieruchomości” bądź jakieś ich warianty obcojęzyczne, rzeczywiście mają jakieś powiązanie z nieruchomościami?
Jeśli chodzi o “jakieś” powiązanie, to na pewno ono występuje. Jednak są i takie produkty inwestycyjne, które delikatnie mówiąc z nieruchomościami mają niewiele wspólnego.
Dzisiaj kolejna porcja “nieruchomościowych” aktywów:
Zwykło się sądzić, że nieruchomości to inwestycja pewna, zyskowna i mało ryzykowna. Czy pewna, to zależy, kto co przez to rozumie, jeśli chodzi o “pewna” w sensie, że na pewno jest inwestycją, to może to być racja, ale to trochę takie masło maślane. Określenie “pewna inwestycja” raczej wzięło się w przypadku nieruchomości z dwóch pozostałych przymiotów, to znaczy “zyskowna” i “mało ryzykowna”.
Wreszcie, nieruchomości kojarzą się z zakupem domu, bądź mieszkania jako takich – czyli budynków, lub ich części. No i tu jest taka nieścisłość, że inwestowanie w nieruchomości już niekoniecznie może oznaczać powiązanie z jakimiś budynkami, czy gruntami. A już na pewno, jeśli jakiś produkt finansowy ma w nazwie “nieruchomości”, to wcale nie można być pewnym, że za tym hasłem rzeczywiście kryje się jakiś budynek, hala czy kawał ziemi.
Nie od dzisiaj wiadomo, że sprzedać można wszystko. Byle był jakiś popyt, ale jak go nie ma, to w dzisiejszych czasach w końcu żaden problem. Zawsze można sobie go stworzyć (patrz żarówki “ekologiczne” sprzedawane na fali eko – mody, które jak się okazuje są dużo bardziej szkodliwe dla środowiska niż zwykłe szklane bańki z drucikiem w środku).
Rynek inwestycyjny (nie mylić z węższym określeniem rynek akcji) też zna podobne przypadki, a to jakiś przedmiot jako inwestycja, a to flaszka drogiej gorzałki. Wystarczy tylko zrobić odpowiednie zamieszanie, a czasem i bez niego się obejdzie – i już chętni pukają sprzedawcy do drzwi.
To fakt. Nawet można sprzedać “coś z niczego” i nie chodzi mi tu o towar, jaki opisany był w Medalionach Nałkowskiej.
Wolność finansowa w temacie tego wpisu specjalnie została umieszczona w cudzysłowie. Specjalnie, bo chodzi mi nie o sposób uzyskania finansowej wolności przez jakąś interakcję z firmą Google, tylko chodzi o frazę “wolność finansowa” w wynikach wyszukiwania.
A taką właśnie frazę wpisałem w wyszukiwarkę, by sprawdzić, czy aby czasem coś nowego się w sieci nie pojawiło na zadany temat.
Te wyniki możesz sobie zobaczyć TUTAJ, zaś dalej we wpisie, kilka moich przemyśleń na temat tego, co najważniejsza wyszukiwarka internetowa świata ma mi do zaprezentowania.
Wszyscy chyba kojarzymy sympatycznego grubaska z reklamy, który teraz z Nami pogada po mięsku. No bo jak nie pamiętać, w końcu po to jest taki sympatyczny, żeby zapadł w pamięć. Sieć reklamowa, w której na usługach on jest ma także program lojalnościowy. Zresztą nie tylko ona. Mają też koncerny paliwowe, są i programy lojalnościowe “ogólne” pod względem firm w nich uczestniczących, jak i pod względem produktów, przy zakupie których można dobijać punkty.
Programy te zdobywają popularność przez reklamy w stylu: kupuj to co dotychczas i jeszcze odbieraj nagrody.
Kwestia nagród to już osobna sprawa, np. kiedyś zajrzałem do katalogu nagród oferowanych przez program lojalnościowy jednego z dystrybutorów paliwa…
Dzisiejszy wpis w kontekście tego, co przeczytałem na jednym z moich ulubionych blogów, Small Capital. SmallCap opisuje książkę znienawidzonego przez wielu p. Kiyosaki, “Spisek Bogatych” (darmowej zresztą, poszukaj w Google, na pewno znajdziesz).
We wpisie pisze on (Small, nie Kiyosaki):
Warto przeczytać 300 stron dla kilku zdań nad którymi po chwili myślenia można dojść do konstruktywnych wniosków.
Jestem wystarczająco daleko od Polski by nie pozwolić się wciągnąć w trwające w ubiegłym tygodniu dyskusje o tym w jakim kierunku zmierza społeczeństwo i zmiany obyczajowe. Przypomniałem sobie jednak te spory gdy na blogu Marginal Revolution zobaczyłem wykres pokazujący, że po raz pierwszy w historii ludzkości osiągnięto na świecie (na razie statystyczną) równość płci w dostępie do edukacji.
Przeciętne państwo ma wskaźnik dostępu płci do edukacji na poziomie 1,01 na korzyść kobiet, gdy zważymy państwa liczbą ludności wskaźnik ten wyniesie 0,99. Oznacza to, że przeciętnie kobiety i mężczyźni mają obecnie równy dostęp do edukacji.
Naturalnie to tylko statystyka a średnia jest wynikiem faktu, że w wielu państwach rozwiniętych kobiety kształcą się zdecydowanie dłużej niż mężczyźni. W wielu państwach rozwijających się wskaźnik dostępu płci do edukacji wynosi poniżej 0,7. Dotyczy to części państw islamskich (prawdziwymi wyjątkami są Katar i Iran gdzie wskaźnik dostępu płci do edukacji należy do najwyższych na świecie) i subsaharyjskich.
Poniższy wykres przedstawia zestawienie wskaźnika dostępu płci do edukacji z długością oczekiwanego czasu nauki dla nowonarodzonego dziecka. To niewiarygodne (dosłownie, dane na przykład na Nation Master są zdecydowanie niższe) ale w niektórych państwach dzieci mogą oczekiwać przeciętnie 18-19 lat spędzonych w systemie edukacyjnym.
Czytaj dalszą część »
Utarło się, że zarabianie w Internecie to wyłącznie programy partnerskie, czyli reklamowanie cudzego na własnej stronie, liście e-mailowej, w sygnaturce na forum. No ewentualnie jakieś klikane reklamy.
Zwolennicy programów partnerskich wskazują na Amerykę, gdzie bywają zupełnie prości ludzie, z zupełnie typowymi stronkami, zarabiający po kilkadziesiąt tysięcy zielonych dziennie (podobno, bo osobiście nie znam żadnego). Cóż, ja nie posiadałbym się z radości, gdybym miał chociaż kilkaset $ miesięcznie, a kilka tysięcy to już na chwilę obecną szczyt moich marzeń.
Nie wiem dlaczego w Polsce określenie “mieć znajomości” to określenie pejoratywne. Wiadomo – w ostatnich czasach takie określenie stało się negatywne poprzez różne “kolesiowskie” afery, gdzie Rychu znał Zbycha, Zbych Rycha i obaj w dzikim kraju kręcili lewe interesy.
To ostatnio. A wcześniej? Nie wiem.
Wiem natomiast, że co by na ten temat ludzie nie mówili, dobrze jest mieć znajomości. Różne znajomości, nie tylko wśród skorumpowanych polityków ;-)
Napisałem w sobotę, jak zrobić, by praca nie była tak uciążliwa i nie zabierała Nam większości czasu w życiu. Wszystkie podane sposoby da się wykorzystać zarówno pracując u jednego pracodawcy, ja i u dwóch (trzech, czy ilu kto zapragnie). Jednym z zaproponowanych sposobów było zautomatyzowanie wszystkiego, co się da zautomatyzować. Tak – wszystkiego, nie tylko czynności związanych z pracą, ale też codziennych.
Co jednak daje takie rozwiązanie?
Blogi iFIN24 to autorskie publikacje o finansach i gospodarce. Współpracujący z nami blogerzy są niezależni, a iFIN24 nie ma wpływu na treść ich wpisów. Zapraszamy do dyskusji z autorami.